„Wrocławski Nowy Targ – rytm rozwoju średniowiecznego miasta na kulturowym pograniczu”

Wrocławski Nowy Targ - plakat„Wrocławski Nowy Targ – rytm rozwoju średniowiecznego miasta na kulturowym pograniczu”

• od 6 lipca (otwarcie o godz. 13:00) do 29 września 2019 r.

• Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, ul. Mariacka 25/26

 

Średniowieczne miasto najlepiej poznaje się poprzez przedmioty, wydobyte z ziemi i opracowane przez archeologów. Dzięki współpracy muzealników, gdańszczanie i turyści zwiedzający gród nad Motławą będą mogli zobaczyć wystawę „Wrocławski Nowy Targ” w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku. A jest co oglądać, bo ta unikatowa kolekcja składa się z aż 687 zabytków.

Wystawa została przygotowana w 2018 roku przez Muzeum Miejskie Wrocławia we współpracy z Instytutem Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Począwszy od 6 lipca 2019 r. ekspozycja gościć będzie w Gdańsku – w Domu Przyrodników przy ul. Mariackiej 25/26 – i pozostanie tu do 29 września 2019 r. Później zaś pojedzie w dalsze tournée do Krakowa i prawdopodobnie do Pragi.

Eksponaty pochodzą z wrocławskich wykopalisk, odnaleziono je podczas prowadzenia badań archeologicznych w latach 2010–2012. Największe wrażenie robią zabytki z czasów książąt piastowskich i późniejszego panowania czeskiego: złote pierścionki z XII i XIII wieku oraz srebrne zawieszki z XI w. Interesującym znaleziskiem jest poliptyk, czyli woskowe tabliczki związane razem na kształt książeczki (na wosku zapisywano niegdyś notatki); mimo upływu czasu na pergaminowych okładkach zachowały się dawne malunki.

Elementem wystawy jest także plakieta pielgrzymia z sanktuarium w Trzebnicy, datowana na przełom XIV/XV w., przedstawiająca świętych Jadwigę i Bartłomieja.

Co ciekawe, do naszych czasów zachowały się fragmenty materiałów bawełnianych i jedwabnych sprzed 800 lat. A stało się tak dzięki… śmieciom i odpadom organicznym pochodzącym z targu i miejscowych kloak. Zgromadzone pod ziemią odchody zadziałały niczym konserwanty, zabezpieczając tkaniny przed rozpadem.

Wśród archeologicznych skarbów znajdują się również średniowieczne plombownice – narzędzia służące do zaciskania ołowianych plomb na miękkich materiałach, takich jak sukno. Służyły one rzemieślnikom do znakowania towarów, na podobnej zasadzie jak współczesne znaki jakości i certyfikaty.


Zdjęcia eksponatów na wystawie "Wrocławski Nowy Targ". Fot. T. Gąsior/MMW


Pomniejszych – acz wciąż bardzo cennych – przedmiotów jest na wystawie więcej: zabawki, gry hazardowe, szczątki militariów, dewocjonalia, podarki, jakie wręczali sobie średniowieczni narzeczeni, naczynia ceramiczne (w tym charakterystyczne puchary), przedmioty służące utrzymaniu higieny osobistej, XIII-wieczne buty, a nawet psia obroża. Z wyposażenia domów: drewniane łyżki, talerze, miski, metalowe klucze, norymberskie świeczniki i kaganki. Z warsztatów średniowiecznych rzemieślników: gwoździownica, szczypce, młot, nożyce do blachy, tygiel odlewniczy, naparstki i igły.

Piastowski Wrocław był miastem europejskim. Nowy Targ funkcjonował na skrzyżowaniu szlaków handlowych, początkowo (w XI i XII w.) – jako osada rzemieślnicza związana z grodem na Ostrowie Tumskim, później (od drugiej połowy XIII w.) – jako plac handlowy. Archeolodzy przypuszczają, że wiele z przedmiotów tworzących dziś wystawę „Wrocławski Nowy Targ” w średniowieczu było po prostu towarami wystawionymi na sprzedaż.


• Bilety: https://archeologia.pl/dom-przyrodnikow/ceny-biletow

• Godziny otwarcia: https://archeologia.pl/dom-przyrodnikow/godziny-otwarcia

"Kartagina i świat antyczny północnej Afryki oraz współczesny obraz Maghrebu" – wystawa malarstwa i rysunku Andrzeja Taranka

Andrzej Taranek - KartaginaKartagina i świat antyczny północnej Afryki
oraz współczesny obraz Maghrebu

– wystawa malarstwa i rysunku Andrzeja Taranka

28 czerwca – 18 października 2019 r.

Piwnica Romańska
pl. Dominikański 1, Gdańsk

 

Andrzej Taranek urodził się w Gdańsku, studia artystyczne odbył na Wydziale Malarstwa, Rzeźby i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (dyplom w pracowni prof. Witolda Janowskiego w 1982 r.). Był stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2008 i 2014). W roku 2015 na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku obronił rozprawę doktorską zatytułowaną „Krajobraz Gdańska jako dziedzictwo kulturowe wobec zachodzących przemian”. Od ukończenia studiów zajmuje się pracą twórczą, uprawia grafikę artystyczną, rysunek i malarstwo.

Wystawiał indywidualnie, był także uczestnikiem wielu zbiorowych ekspozycji na terenie Polski i poza granicami kraju, a jego prace wielokrotnie były nagradzane i wyróżniane; znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Gdańsku, Biblioteki Narodowej w Warszawie, Biblioteki Polskiej Akademii Nauk w Gdańsku, Biblioteki Ossolińskich we Wrocławiu, a także w licznych muzeach, galeriach i zbiorach prywatnych w Polsce i na świecie.

Andrzej Taranek jest autorem plakatów, cykli ilustracji i opracowań graficznych wielu książek, w tym dla Ossolineum i Wydawnictwa Uniwersytetu Gdańskiego. O jego twórczości pisano częstokroć; między innymi Kazimierz Nowosielski poświęcił jej obszerny szkic zamieszczony w dwumiesięczniku „Topos” (1997, nr 2), a także esej poruszający główne wątki prac artysty, opublikowany w książce „Galeria. O wybranych malarzach i malarstwie współczesnym” (Gdańsk, 2008). O Taranku pisał także Paweł Huelle we wstępie do katalogu wystawy indywidualnej w Państwowej Galerii Sztuki (Sopot, 2004).

W roku 2012 w Domu Uphagena, Oddziale Muzeum Historycznego Miasta Gdańska otwarto wystawę prezentującą po raz pierwszy oprócz dorobku graficznego obszerny wybór rysunków gdańskich. Kolejne wystawy ukazujące ten dorobek odbyły się w Wilnie i Kaliszu, a także na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (w 2015 r.).


A poza tym uważam, że Kartaginę należy zniszczyć – tak kończył każde wystąpienie w senacie Marek Porcjusz Katon. Nie sprawdziły się oczekiwania rzymskiego filozofa i mówcy. Wiele stuleci i burzliwa historia zacierały wprawdzie dokonania świata antycznego na całym obszarze północnej Afryki. Jednak na tej wyjątkowo znaczącej i bogatej rubieży rzymskiego imperium przechowały się relikty tamtego świata i wcześniejszych kultur. Naznaczone oryginalnymi cechami, oddziaływały, a może bardziej – przenikały do świata starożytnego, stając się dorobkiem ponadczasowym. Najlepszym przykładem niech będzie wynalezienie pisma, które po wielu modyfikacjach dotrwało do czasów współczesnych – jego dojrzałą formą posługuję się, spisując te refleksje.

Pismo wyszło od Fenicjan, a jego najstarsze znane inskrypcje pojawiły się w Kartaginie i innych zachodnich koloniach fenickich około X w. p.n.e. W tych ścisłych związkach Kartagińczycy–Punijczycy byli partnerami handlowymi wschodnich kupców i żeglarzy, zakładali kolonie na zachodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego i wypuszczali się dalej za Słupy Herkulesa, wzdłuż wybrzeży Afryki i w stronę Morza Północnego.

Andrzej Taranek


• Godziny otwarcia Piwnicy Romańskiej: https://archeologia.pl/piwnica-romanska/godziny-otwarcia

• Ceny biletów: https://archeologia.pl/piwnica-romanska/ceny-biletow


Piwo w starożytnym Sudanie

Piwo w starożytnym Sudanie - plakat• 25 kwietnia – 27 października 2019 r.
• Otwarcie wystawy: 25.04.2019 r., godz. 13:00
• Muzeum w Gniewie, ul. Zamkowa 2

Kuratorzy: dr Dobiesława Bagińska (Muzeum Archeologiczne w Poznaniu), Elżbieta Kołosowska (Muzeum Archeologiczne w Gdańsku)

 

Produkcja piwa w starożytnym Sudanie sięga niepamiętnych czasów. Naczynia związane z tym procesem datowane są od okresu meroickiego po okres chrześcijański, czyli od III w. p.n.e. do XIV w. n.e.

Wystawa „Piwo w starożytnym Sudanie” przedstawia obiekty związane z produkcją, przechowywaniem i spożywaniem piwa. Eksponaty pochodzą z badań ratunkowych w Sudanie, na IV katarakcie Nilu, prowadzonych przez Muzeum Archeologiczne w Poznaniu w latach 2003–2010. W sudańskich miejscowościach Es-Sadda i Hagar El-Beida, w grobach należących do kultury późnomeroickiej i postmeroickiej archeolodzy odkryli niespotykaną ilość butli o wydłużonej szyjce, tak zwanych beer jars. Butle razem z kubkami i miseczkami zostały złożone obok zwłok jako dary grobowe – miały służyć zmarłemu w zaświatach.

Część naczyń ceramicznych – przepięknie dekorowanych – pochodzi z badań Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW w Tanqasi, Meroe, Starej Dongoli i Banganarti. Badacze datują je na IV do VI w. n.e. Dopełnieniem kolekcji są eksponaty z badań wykopaliskowych Muzeum Archeologicznego w Gdańsku, prowadzonych w latach 1996–2010 w rejonie IV katarakty Nilu i w meroickim zespole świątynnym w Awlib. Niektóre obiekty znalazły się w gdańskich zbiorach dzięki prospekcji etnograficznej połączonej z zakupami na sudańskich sukach (bazarach).


Godziny otwarcia Muzeum w Gniewie: https://archeologia.pl/muzeum-w-gniewie/godziny-otwarcia

Ceny biletów: https://archeologia.pl/muzeum-w-gniewie/ceny-biletow


„Ostrów Lednicki – kulturowe dziedzictwo Europy”

Ostrów Lednicki aktualności

„Ostrów Lednicki – kulturowe dziedzictwo Europy”

• wystawa czasowa: 1 grudnia 2018 roku – 31 października 2019 r.

• otwarcie wystawy: 1 grudnia 2018 r. o godzinie 13:00

• Grodzisko w Sopocie, ul. Jana Jerzego Haffnera 63

• wstęp bezpłatny

 

Jeszcze nigdy tak duży zbiór wczesnośredniowiecznych artefaktów z Ostrowa Lednickiego nie był prezentowany na Pomorzu! Aż 87 cennych eksponatów – między innymi przedmioty sakralne, inkrustowane strzemiona, miecze, włócznie i topory – znajdzie się na wystawie w Grodzisku w Sopocie. Dla mieszkańców Trójmiasta to wyjątkowa okazja, by zobaczyć materialne ślady historii pierwszych Piastów.

Ostrów Lednicki jest jednym z najważniejszych miejsc w historii Polski. Na tej niewielkiej (7,5 hektara) wyspie opodal Gniezna odkryto tajemnice dotyczące narodzin polskiej państwowości. To najprawdopodobniej tam ochrzczono Mieszka I.

Ekspozycję w Sopocie zorganizowano na podstawie najnowszych wyników badań archeologicznych i wielodyscyplinarnych. Dziś wiemy, że gród lednicki należał do wiodących ośrodków X-wiecznej władzy, gdzie Mieszko I manifestował swoją siłę i prestiż. Świadczą o tym relikty architektury – monumentalnego pałacu połączonego z kaplicą (tak zwany zespół palatialny) oraz jednonawowego kościoła (z lat 70. X w.), w którym archeolodzy znaleźli kamienne komory ze szczątkami osób należących do ówczesnych elit.

Kultura z okresu panowania pierwszych Piastów łączyła w sobie wiele różnych wpływów. Jej związki z kręgiem cywilizacji Europy Zachodniej oraz Bizancjum wynikają między innymi z pochodzenia duchownych, kupców i najemnych wojowników przybywających do książęcego grodu.


Dołącz do wydarzenia na Facebooku: https://www.facebook.com/events/1357538521047260/


Wystawę zatytułowaną „Ostrów Lednicki – kulturowe dziedzictwo Europy” można oglądać w Grodzisku w Sopocie (ul. Jana Jerzego Haffnera 63) od 1 grudnia 2018 r. do 31 października 2019 r. Na otwarcie wystawy zapraszamy 1 grudnia 2018 r. (sobota) o godzinie 13:00. Wstęp bezpłatny.

Dopełnieniem wystawy jest wydawnictwo książkowe. Na 134 stronach opublikowano artykuły czworga autorów – Janusza Góreckiego, Krzysztofa Godona, Pawła Marka Pogodzińskiego, Karoliny Czonstke – opisujących różne ujęcia historii związanej tematycznie z Ostrowem Lednickim, od wczesnopiastowskiego budownictwa po życie duchowe mieszkańców grodu. Książka jest bogato ilustrowana, zawiera kilkadziesiąt zdjęć, rysunki i mapy. Będzie można ją kupić w sklepikach muzealnych w Grodzisku w Sopocie oraz w Domu Przyrodników w Gdańsku (ul. Mariacka 25/26), ewentualnie w sklepie internetowym: https://sklep.archeologia.pl/

 

Organizatorzy: Grodzisko w Sopocie (oddział Muzeum Archeologicznego w Gdańsku) we współpracy z Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy.

 

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. polityka prywatności